Kiedy on się stawia

Stawianie się — częściej sygnał niż bunt. Prawie nigdy nie robi tego ze złości. Tak działa jego psychika: potrzebuje twojej uwagi i reakcji. Gdy ich brakuje, daje o sobie znać zadzieraniem nosa, dystansem i urazą. Nie robi tego świadomie — prosi, żebyś się nim zajęła, w jedyny sposób, jaki zna. Podstawową umiejętnością Pani jest rozpoznanie tego sygnału. Są trzy rodzaje: prowokacja w ramach zabawy — „sprawdź mnie” (czyli prośba o silniejsze podporządkowanie), sprawdzanie granic (czy reguła naprawdę obowiązuje i czy nie ustąpisz) oraz objaw problemu (zmęczenie, uraza, poczucie bycia niewidzialnym). Na pierwsze dwa odpowiada się władzą i uwagą, na trzeci — rozmową. Jeśli za stawianiem się stoją rzeczywiste problemy, najpierw porozmawiajcie jak równy z równym.

Na zabawę i sprawdzanie granic działa chłodna nieugiętość, nie emocje.