Twoja seksualna wolność

Najwyższy poziom to nie zazdrość, lecz kompersja: on czerpie przyjemność z twojej przyjemności. To ukłucie zazdrości przeobraża się w radość z tego, że tobie jest dobrze i że jesteś wolna — twoja radość staje się jego radością, a oddanie ci władzy nad sobą jest szczytem poddania.

Nie da się tego osiągnąć na komendę. Kompersja dojrzewa dzięki doświadczeniu i zaufaniu, a jej podstawą jest kontakt — trzeba umieć odczytywać jego reakcje i prowadzić go we właściwym tempie, nie szybciej, niż jest na to gotów. Zaczyna się od fantazji, nie od praktyki.

Ale to umiejętność, nie dar — i to ty go jej uczysz. Za każdym razem, gdy jest ci dobrze, pokazuj mu, że to jego zasługa: to on lizał, on wytrzymywał, on ustąpił. Niech sam powie to głośno: „jestem szczęśliwy, że Pani było dobrze” — z własnej woli, nie na rozkaz. Cieszy się twoją radością, dopytuje, jest dumny z tego, że jesteś wolna i że jest ci dobrze. Właśnie to doceniaj. Tu nie ma miejsca na presję: jeśli jest mu trudno — zwalniasz, nie naciskasz. Kompersji nie da się wymusić, ona rodzi się sama. W jego głowie twoja przyjemność i jego nagroda splatają się ze sobą, a zazdrość sama przeobraża się w dumę.

Stąd biorą się zabawy z twoją wolnością, niekoniecznie wykraczające poza sferę fantazji: strój na „randkę”, podczas gdy on czeka w domu; opowieści o trenerze czy flircie; lekki flirt online na jego oczach; drobne „dowody” udanego wieczoru — wiadomość, późna pora powrotu, obcy zapach. Najmocniej działają aluzje i zmyślone historie, a on może nawet nie wiedzieć, gdzie kończy się prawda.

Najmocniej działa na niego świadomość, że ty czerpiesz przyjemność, której jemu brak: on jest zamknięty w pasie i pozbawiony możliwości zaspokojenia, a ty bez przeszkód bierzesz to, czego chcesz.