Za co karać
Są dwa powody wymierzania kar, a w każdym przypadku kara pełni inną funkcję. Pierwszy to przewinienie: jest reguła, została złamana, więc następuje kara. To utrzymuje ustalone granice i daje mu poczucie oczyszczenia — zawinił, poniósł karę, odkupił winę. Drugi to twój kaprys: kara bez żadnej winy, czysta demonstracja władzy. Nie potrzebujesz powodu. I w tym cały sens.
Za przewinienie uznajemy: niewykonanie zadania albo niedotrzymanie terminu; opryskliwy ton, przerywanie rozmowy, odcinanie się; naruszenie ustalonej formy zwracania się do ciebie; zdjęcie symbolu bez pozwolenia — pasa, stringów, obroży; dojście bez pozwolenia albo złamanie zasad obowiązujących podczas stosunku; kłamstwo albo zatajenie czegoś; zapomnienie o obowiązku domowym; żebranie, targowanie się, wyskakiwanie z prośbą w nieodpowiednim momencie; naruszenie obowiązującego zakazu.
Karanie tylko za winę to pułapka: wtedy to on inicjuje karę, nie ty.
Dalej w tym rozdziale: Praktyczna równowaga jest prosta
Jeszcze około 2 min czytania w tym rozdziale. Początek wszystkich 77 rozdziałów otwarty za darmo; pełna wersja — jednym zakupem, bez subskrypcji, anonimowo.
Jeszcze dwa rozdziały — za darmo, na e-mail
Rozdział dla niego (po co on tu jest) i „Anatomia pożądania” z książki dla Pani. Trzy listy, bez spamu.
Wysłane — sprawdź pocztę i folder „Spam”.
W pobliżu w tej książce
— Wera


