Kontrakt: zasady na papierze

Wszystko, co ustaliliście w kuchni i w łóżku, wciąż wisi w powietrzu. Rozwieje się, gdy będzie zmęczony, obrażony albo coś „źle zrozumie”. Kontrakt przenosi te ustalenia na papier. Obietnica, pod którą się podpisał, waży więcej niż ta złożona ustnie — i to jedyny powód, dla którego kontrakt w ogóle jest potrzebny. Nie prawnikom. Jemu.

Nie bój się słowa „kontrakt”. To nie dokument, lecz rytuał i przypomnienie: dwie–trzy kartki, na których punkt po punkcie zapisujesz, jak żyjecie. Piszesz go ty — sama, odręcznie albo w telefonie — i nie musi być ładny. Ma być precyzyjny.

Co powinno się w nim znaleźć

1. Kto jest kim. Ty jesteś Panią, on twoim niewolnikiem (psem, chłopcem — jak się umówicie). To nie wieczorna gra, tylko porządek panujący w domu. Zapisz, jak ma się do ciebie zwracać i jak ty zwracasz się do niego.

2. Klucz. Nosi pas cnoty bez przerwy. Klucz masz ty. Pas może zostać zdjęty tylko na twój rozkaz i tylko przez ciebie; higiena — według twojego harmonogramu. Orgazm — wyłącznie za twoją zgodą; masturbacja bez pozwolenia oznacza złamanie zasad i karę.

3. Służenie. Co robi codziennie, bez przypominania: sprząta dom, przygotowuje jedzenie, wieczorem masuje ci stopy — wszystko, co wpiszesz.